Wout van Aert legt de lat hoog in Loenhout!

Het parcours in Loenhout lag er erg nat en modderig bij. Het grootste deel van de sneeuw was vrijwel helemaal gesmolten. De weersomstandigheden: koud.

Als we dat zo allemaal op een rijtje zetten, dan weten we dat dit een puur Nys-parcours is. Na zijn niet al te beste prestatie in Diegem hoopte de Belgische kampioen  nu wat beter voor de dag te komen. Het klassement van de bpost bank trofee is zowat het enige klassement waar hij nog een rol in speelt. De hoofdrol, die is voor Wout van Aert, ook topfavoriet van de dag en leider met 1min 52 voorsprong op de achtervolgers. Ook Mathieu van der Poel besliste om de die dag de strijd aan te gaan met zijn generatiegenoot en om tussen de profs te rijden.

Geen Lars van der Haar en Klaas Vantornout aan de start.

Een vlammende start bij de jeugd en ook Rob Peeters was vooraan goed mee. Nys dook het veld in rond de 10^de stek maar wie wel z’n start miste was Kevin Pauwels, die rondreed in 16^de positie.

Vooraan ging het tempo vrij hard en al snel vormde er zich een klein gaatje tussen Van Aert-Van der Poel en de groep met o.a. Nys, Meeuwsen en Peeters. Een gaatje dat hem 15 seconden extra opleverde en zijn voorsprong vergrote. Meeuwsen zette zijn techniciteit vandaag nog eens extra in de verf door over het verraderlijke beekje, waar vrijwel iedereen van de fiets stapte, heen te jumpen en daar wel wat tijd mee won. 

Nys wekte een zeer sterke indruk maar wie daar ook kwam aanzetten was Jan Denuwelaere.

De achterstand op de belofterenners vooraan werd groter door een lekke voorband van Nys, die veel kracht verbruikte omwille van het feit dat de materiaalpost nog een eindje van hem verwijderd lag.

Om de beurt namen ze de kop. Van der Poel, die niets te betekenen had in het klassement, ging overduidelijk voor de dag winst, terwijl Van Aert voortdurend aan het afwachten was en de seconden nauwlettend in het oog hield.

Achteraan kwam Pauwels, met behulp van ploegmaats Vermeersch en Merlier, langzaam terug aansluiten en vond de Nys-groep terug.

Van der Poel won altijd een klein beetje op van Aert door over het beekje heen te wippen, maar Van Aert kon altijd terug de aansluiting maken. Toch bleef hij druk uitoefenen en demarreerde waar Van Aert weer moest bij pikkelen om mee te kunnen. 

Op het moment dat het nog 2 ronden te gaan was en Van Aert op kop zat, maakte Van der Poel het misschien wel beslissende foutje. Hij nam een bochtje iets te kort en maakte een tuimeling. Hij kwam gelukkig niet in de plas terecht, maar van Aert had het gezien en nam de benen. Het lukte van der Poel niet meer om het wiel te vinden.

Bij het achtervolgende groepje was het Nys, afwisselend met Meeuwsen, die er de pees op legde. Het werd duidelijk dat Pauwels niet echt z’n dagje had en hij maakte in de slotronde ook nog een foutje en moest voet aan de grond zetten.

Wout van Aert verovert, alweer, een sterke en welverdiende overwinning. Ook Loenhout staat nu op zijn naam en dat is weer een droom die dit seizoen in vervulling gaat. Mathieu van der Poel finishte op 40sec. Meeuwsen ging als derde over de streep en dat was na 2min. Pauwels eindigde als 6^de, 2min 20sec na Van Aert en Nys werd 8^ste (2min.25) en blijft 2^de in het klassement, nu wel al 4min 25sec verwijderd van de leiderspositie. Hij gaat met een tevreden gevoel naar huis.

Voor Van Aert wordt het nu uitkijken naar Baal, GP Sven Nys, maar vooral naar zijn eigen Lille, waar de uiteindelijke winnaar bekent zal worden gemaakt, al ligt dat misschien al vast.

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel zegeviert in Diegem!

De laatste avondcross van het seizoen wordt zoals altijd gereden in Diegem. Eindelijk zagen we Sven Nys en Klaas Vantornout terug aan de start maar ook Mathieu van der Poel is naar ginder afgezakt om zijn Superprestige klassement te verdedigen. Dat klassement had twee leiders: Kevin Pauwels en Lars van der Haar.

Het heeft gesneeuwd en gevroren en dat zullen ze geweten hebben. Het was er verschrikkelijk koud en enkele passages in het parcours lagen er wel heel verraderlijk bij.

Het was Van der Haar die de hole shot nam en hij werd op de hielen gezeten door de BKCP- PowerPlus mannen Walsleben en de gebroeders Van der Poel. Ook Meeuwsen beet zich vast samen met ploegmaat van Kessel. Belgisch kampioen Sven Nys had een snelle start maar zakte terug en raakte betrokken in een valpartij, waar ook Pauwels bij lag. Dat klassement leek verloren voor de Kalmthoutenaar, die op die moment rondreed op 45^ste stek. 

Voorin zat ploegmaat Vantornout veel comfortabeler. Wie niet z’n dagje had op het vlak van materiaal was Bart Wellens, die de eerste rechte lijn nog niet uit was en te voet het veld in dook met een gebroken versnellingsapparaat. Wellens zoals we die kennen bleef er erg positief bij.

Maar voorin schoot het tempo de hoogte in met Walsleben die stevig doortrapte. Ook David van der Poel, die ook al voortreffelijk reed in Zolder, nam af en toe de kop en reed mee zonder al te veel kracht te verspelen. Zijn broer, Mathieu, ging de wedstrijd eerder bekijken achteraan in de kopgroep en bleef vooral waakzaam op de verraderlijke stukjes.

Pauwels, van wie we dachten dat het voorbij was, kreeg de opdracht voorgeschoteld om die ellenlange achterstand in te halen om toch nog een belangrijke rol te spelen in dat klassement.

De andere leider, Van der Haar, gaf ook een heel sterke indruk. Afgezien van het feit dat hij een van de mindere technische renners van de kopgroep was, kwam hij overal goed door.

Meeuwsen, die ook een goede zaak kon doen in de Superprestige, had even een minder moment maar kwam toen terug om dan uiteindelijk de kop te nemen. Hij wou sneeuw, wel hij heeft het gekregen. Wie vandaag monden deed openvallen was zonder enige twijfel Kevin Pauwels. Hij snelde iedereen voorbij die zijn pad kruiste, ook met behulp van o.a. ploegmaat Tim Merlier, om terug vooraan voor misschien wel winst te kunnen spelen.

Veel slippers gezien vandaag. Daar kan Lars van der Haar zeker van meespreken. Twee keer ging hij tegen de grond op de misschien wel meest gevreesde bocht van het parcours en dat gaf Van der Poel (Mathieu) vleugels en hij nam dan de benen.

Daarvoor ook nog een klein accident in de post, waarbij David van der Poel gehinderd werd door de gewisselde fiets van Van Kessel.

Maar daar merkte deze Mathieu van der Poel niet veel van. Hij ging er als een speer vandoor en bouwde een erg veilige voorsprong op. Op het einde viel het tempo wat stil omwille van het feit dat hij geen foutjes meer zou maken.

Het is zijn vierde overwinning van het seizoen en hierbij wordt hij dan ook leider in het klassement.

Pauwels kon uiteindelijk nog, na de twee valpartijen van Van der Haar, derde worden na Tom Meeuwsen en redt hierdoor zijn klassement. Hij volgt op Mathieu met 1 punt verschil.

Lars van der Haar werd vierde en verliest een klein beetje op de leider. 2 punten.

Vorig jaar was het de wheelie van Meeuwsen die, net als vandaag, 2^de werd toen. Vandaag zagen we een mooie van de verdiende winnaar van de dag: Mathieu van der Poel!

Merel Reyntjens

Regen van demarrages bij Lars Van der Haar

Ook vandaag stonden een aantal toppers niet aan de start. Van der Poel en van Aert reden bij de beloften, Sven Nys liet het nog altijd afweten en Klaas Vantornout was nog niet volledig hersteld van zijn ziekte. Maar ook Wietse Bosmans staat niet aan de start. Hij heeft nog altijd last van de ziekte van Lyme
Grote favoriet van de dag: Kevin  Pauwels, leider in het WB-klassement.

Het parcours in Zolder werd al wat aangepast met het oog op volgend jaar, het WK. En het viel bij alle renners erg in de smaak. Het is vooral een passage dat Pauwels en van der Haar zou moeten liggen.
Bij de start was het Corne Van Kessel die de hole shot nam en als eerste het veld in reed.
Ook bij de pinken: David van der Poel. Waar het soms stil viel, nam hij over en ging de boel leiden. Maar dat was buiten Lars van der Haar gerekend, die het allemaal wat te traag vond, de kop overnam en de groep op een hoog tempo door de eerste ronde heen loodste.
Toen viel het wat stil en zaten ze elkaar afwachtend aan te kijken. Uiteindelijk pleegde van der Haar een derde demarrage en toen was het hek van de dam! Wie ging dat oplossen? Uiteindelijk viel de keuze op Pauwels. Hij was met zijn klassement bezig en twijfelde daarom te lang. Toch kwam de poging tot achtervolging en ook hij liet de groep achter zich.

In die groep was er een terugval van Meeuwsen, die in het begin een goeie indruk wekte, maar opeens uit het zicht verdween om dan even later terug gevonden te worden rond 12de stek, bij zijn ploegmaat Bart Wellens.
Vooraan werden de rondetijden de hoogte ingejaagd door onze vinnige Nederlander. Met een gat van ongeveer een halve minuut op achtervolger Kevin Pauwels was iedereen ervan overtuigd dat dit tot een zege zou leiden.
Maar toen gebeurde het onverwachte. Na een verraderlijke afdaling werd van der Haar geconfronteerd met een weerspannige ketting en dat duurde toch wel eventjes voor die weer op z'n plaats zat. Achterom kijkend versnelde hij weer en raakte langzaam terug in zijn ritme. Het feit dat Pauwels niets gemerkt had, speelde in zijn voordeel.
Hun blikken kruisten elkaar even op de rechte lijn voor de finish en aan de seconden te zien was het voor Lars geklonken. Hij reed zijn ereronde uit en nam zijn verdiende zege in ontvangst, na 1 uur en 8 minuten te hebben gereden. Om het met de woorden van Michel Wuyts te zeggen: 'Ouderwets lang.'
Pauwels werd 2de en de 3de plaats werd nog betwist met een sprint tussen van Kessel en Taramarca, die van Kessel won.

Pauwels is vrijwel zeker van zijn klassement met nog 1 cross in het vizier: Hoogerheide.
Meeuwsen daarentegen zakt van plaats 2 naar plaats 5 na een teleurstellende wedstrijd. Wie dan wel een goeie 3 plekken omhoog klimt: dagwinnaar Lars van der Haar (2de plek).

Op naar Diegem, waar zowel Pauwels als Van der Haar een gouden zaak kunnen doen!

 Merel Reyntjens

Laurens Sweeck domineert en zet van der Poel en van Aert aan de kant

Vandaag, in Heusden-Zolder, stonden alle ogen gericht op de twee tenoren van de groep: Mathieu van der Poel en Wout van Aert.

Het kwam niet echt los in het begin en daar had Sweeck genoeg van. Hij waagde zijn kans en demarreerde. Het aanzienlijke gat tussen hem en zijn achtervolgers groeide met iedere halve ronde.
Voorin werd te lang getwijfeld. Van Aert speelde op safe om zijn klassement niet in gevaar te brengen en hield alles nauwlettend in het oog.
Van der Poel probeerde dan maar, maar te laat. Hij raakte niet van van Aert af en kreeg ook Sweeck niet in het vizier. Wel lieten ze het volgend peloton achter zich.

Van Aert nam de benen toen van der Poel zat te sukkelen met een steentje in z'n klikpedaal en werd zo terug opgerold door de andere groep met o.a. Toon Aerts en Michael Vanthourenhout. Maar niet voor lang.
Terwijl het voor Sweeck zo goed als binnen was en van Aert zeker was van zijn leiderspositie, schudde van der Poel de belagers van zich af en kwam uiteindelijk als derde over de finish.



Laurens Sweeck: 'Had niet zo'n goed gevoel en ik was wat ziek. Om in deze omstandigheden te winnen geeft veel vertrouwen.'

Wout van Aert: 'Het klassement was het belangrijkste en ik ben blij dat ik op kop blijf. Vooral gefocust op Mathieu en Michael.'

Mathieu van der Poel: 'Ik had niet het gevoel dat ik het kon dichtrijden. Misschien wel als ik en Wout samenwerkten maar het was logisch dat hij Laurens liet gaan.'

Merel Reyntjens

Iserbyt maakt er 14 van!

Vandaag werd de cross in Heusden-Zolder gereden voor het wereldbeker klassement. Leider Eli Iserbyt nam meteen een vliegende start met alleen renners als Rossi en Gulickx die konden volgen.

Maar na een tijdje in dat wiel gezeten te hebben moesten ze de sterke West-Vlaming toch laten gaan. Iserbyt ging er vandoor.
Het was nog eventjes spannend met Jens Dekker die dreigende die dagzege in gevaar te brengen, maar er stond gewoon geen maat op Eli. Hij greep die overwinning met beide handen en staat weer aan de leiding met 170 punten.
Op het podium wordt hij geflankeerd door Jens Dekker en Max Gulickx.

Van de 15 deelnames heeft Eli er 14 gewonnen. Alleen in Namen moest hij zijn meerdere erkennen in de Zwitser Jacobs. Men spreekt altijd maar van van der Poel en van Aert, maar ook hier rijdt de toekomst van het Belgisch veldrijden rond!

Merel Reyntjens

Kevin Pauwels verstevigt leiderspositie in Namen

Een winterse zondag klinkt voor veldritsupporters als muziek in de oren. Zeker in deze periode van het jaar waar niet alleen in het weekend, maar ook wel eens midden in de week gereden word.
Het is de drukke eindejaarsperiode en de meeste renners en rensters hebben een goeie stage in Spanje achter de rug en rijden nu toch al met de kampioenschappen in het achterhoofd.

Deze zondag was het te doen in Namen voor het wereldbekerklassement. Toch misten we een aantal namen aan de start. Klaas Vantornout moest passen wegens ziekte en ook Sven Nys besliste om niet deel te nemen na een teleurstellende wedstrijd in Essen voor de bpost banktrofee, waar hij gisteren zijn leiderspositie moest afstaan aan Wout van Aert.
Over van Aert gesproken: hij en Mathieu van der Poel kozen er die dag voor om bij de beloften te vechten voor de zege.

Favorieten die wel aan de start stonden: leider Kevin Pauwels, Tom Meeuwsen, Nederlands kampioen Lars van der Haar, Duits kampioen Philipp Walsleben en Frans kampioen Francis Mourey.

In de wedstrijd gaf Meeuwsen een heel sterke indruk en ook van der Haar was goed komen aansluiten. Pauwels had een matige start en reed wat rond om 10de stek.
Na een 20 à 30 minuten cross kwam iedereen zowat op zijn plaats terecht. Op Meeuwsen stond geen maat. Van der Haar ging er samen met Pauwels en Corne van Kessel achteraan. De Jack Russell kon het groepje van zich afschudden en begon aan de achtervolging op de Telenet-Fidea renner.
Er ontstond een gaatje en Pauwels wist dat hij gedwongen was het initiatief te nemen of alle kansen op een overwinning waren verloren. Van Kessel probeerde zich nog in het wiel vast te bijten maar verloor zijn evenwicht in het zelfde verraderlijke bochtje waar ook van der Poel eerder op de dag een slipper maakte.
Pauwels was weg richting van der Haar die ondertussen Meeuwsen had opgeraapt.
Maar toen ging het bergaf. Figuurlijk dan, want Tom moest afhaken op de snelheid van van der Haar. Ook Pauwels moest hard bijbenen, niet alleen om van der Haar te kunnen volgen maar achter hem daagde het gevaar genaamd Philipp Walsleben en die zijn achterstand op de kopgroep kromp aanzienlijk.

De laatste ronde was zeer beslissend voor de dagzege. Pauwels had ondertussen de weg naar van der Haar gevonden en samen reden ze naar de finish. Van der Haar weigerde over te nemen maar verloor veel terrein op de schuine zijde terwijl Pauwels er vlot doorreed, gesteund door de vele supporters.

Kevin Pauwels won de WB manche in Namen en verstevigt zijn leiderspositie. Van der Haar wordt 2de en Walsleben 3de.




Merel Reyntjens

Van Aert wint WB manche in Namen

Zondag stond van Aert niet aan de start bij de profs. Samen met Mathieu van der Poel gingen ze voor de overwinning bij de beloften.

Ze gingen van start en het was Mathieu van der Poel die de leiding nam en fors doortrapte. Van Aert volgde op een afstand.
Wie ook bij de pinken was, was Laurens Sweeck. Ook hij heeft al bij de profs getoond wat hij in zijn mars heeft, onder andere in Mol en in de Scheldecross, waar hij iedere keer toch zijn meerdere moest herkennen in zijn collega-beloften van Aert en van der Poel.

Het ritme zat er voor van der Poel goed in toen opeens die slipper kwam in een verraderlijk bochtje. Van der Poel bezeerde zich aan de knie en werd voorbij gereden door van Aert.
Hij zette de achtervolging terug in, maar ging weer onderuit op de bekende en ook wel een beetje gevreesde schuine kant. Dat was een beetje teveel van het goede en duidelijk gefrustreerd sprong hij terug op de fiets.
Maar opgeven zat er niet in want hij voelde de hete adem van Sweeck in zijn nek.
Van Aert had ondertussen al een aanzienlijk gat geslagen en reed de finish en een verdiende zege
tegemoet. Van der Poel vond de moed om te vechten terug en kwam als tweede over de meet.
Sweeck finishte maakte het podium compleet en Michael Vanthourenhout finishte als 4de.

Van Aert is leider in de Wereldbeker met 110 punten gevolgd door Vanthourenhout met 100 punten en op de derde plaats komt van der Poel (80 punten).

Misschien had het er zonder die val anders uitgezien, beweerde Mathieu van der Poel. 


Van Aert is de schrik bij zowel de beloften als bij de profs, dat heeft hij voor de zoveelste keer al bewezen.

Merel Reyntjens

Nash wint in Namen, Vos wordt 2de

Zondag gingen de vrouwen van start in Namen voor het wereldbekerklassement. 

En na lang wachtend zagen we eindelijk Marianne Vos aan de start verschijnen. De wereldkampioene had net een stage in Florida achter de rug en had er al meteen zin in.

Ze nam een vliegende start en het leek erop dat de wedstrijd al gereden was maar de Tsjechische Nash kwam na twee ronden terug aansluiten en nam dan ook afstand van de Nederlandse. 

Leidster Sanne Cant had een iets mindere dag en moest vechten voor 7de stek. 

De beste Belg was zonder twijfel Ellen van Loy. Met de Amerikaanse Compton in haar vizier bleef ze vechten om toch nog een plaatsje op het podium te bemachtigen.

Maar voorin was het zeker nog niet beslist. Marianne Vos was niet van plan zomaar toe te geven en bleef jagen. Ze ging vlot over die moeilijke schuine kant en maakte zo wat goed op haar achterstand.

Ook op die schuine kant ging het iets minder van een leien dakje voor van Loy. Ze ging onderuit en landde pal op het hoofd maar herstelde zich snel. 

Maar op Katerina Nash stond geen maat en met een gat van een kleine dertig seconde tussen haar en Vos, die tweede werd, nam ze de verdiende overwinning in ontvangst.

Vos was tevreden met de tweede plek en dat mag ook wel.

Die derde tree op het podium werd ingenomen door Compton en van Loy viel net buiten de prijzen en staat derde in het klassement met 146 punten.

Sanne Cant kwam als 6de over de finish en behoud zo, nipt dan wel, haar leiderspositie in de wereldbeker, met 1 punt verschil van Compton. 

Klassement:

 1. Sanne Cant 178p.

 2. Katie Compton 177p.

 3. Ellen van Loy 146p.

Merel Reyntjens

foto: de Standaard

Hij komt kijken

Mathieu van der Poel

Hij had zich al eens laten zien in het vorige seizoen en maakte toen al een zeer sterke indruk.

Maar nu, in het seizoen 2014-2015, wordt in iedere cross reikhalzend uitgekeken naar zijn deelname. Hij bezit genoeg talent om het zowel in het veld als op de weg goed te doen. Deze man heeft techniek dat hij zijn bochten perfect weet af te snijden en kracht dat hij zelfs in de diepste en modderigste sporen op zijn Colnago kan blijven zitten. Ook durft hij eens een showke te placeren en dat maakt hem nog populairder bij de veldrit fan.

Iedere cross zit men met spanning te wachten tot het uitdraait op een duel met zijn leeftijdsgenoot en rivaal Wout van Aert, wat heel wat spektakel en commotie opwekt!

Het feit dat zij niet zullen meedoen aan het WK bij de profs zal bij sommigen een hart onder de riem zijn.

Van der Poel is niet het type dat graag in het wiel zit, maar vooraan, de groep leidend.

Misschien is soms wat te impulsief tijdens de cross en gaat hij  daardoor teveel krachten verspelen voor het einde, maar al doende leert men.

Hij kan in ieder geval een aardige sprint uit zijn benen schudden en is niet iemand waarmee je naar de finish wil rijden.

Men zegt dat hij nog twijfelt tussen het veld en de weg. Ik hoop natuurlijk dat hij voor de modder kiest maar als het dan toch maar het asfalt wordt, dan ga ik toch meer beginnen kijken naar het wielrennen.

Maar dat zijn zorgen voor later J

Merel Reyntjens