Dubbeltje voor Mathieu!

Hier, in het zonnige Hoogstraten, vonden we wel een parcours dat de jonge Belg Wout van Aert moest liggen. Ook van Nys werden er hoopvolle verwachtingen gedeeld, vooral na zijn mooie podiumplaats van gisteren. Vandaag werd het klassement van de Super Prestige bevochten, met als leider Mathieu van der Poel, die 1 puntje voorstond op Kevin Pauwels en 2 puntjes op landgenoot Lars van der Haar. Zou de cross van gisteren nog in de benen zitten en zou Wout van Aert hem hier nu het vuur aan de schenen kunnen leggen? Dat waren de vragen die door iedereens hoofd dwaalden.

Vlammende start van Nederland. De vinnige Jack Russell van der Haar en de boom van een vent van der Poel schoten als eersten het veld in en de race werd geopend. Maar al na een halve ronde werd het duidelijk dat bij Mathieu gisteren NIET in de benen zat. Waar hij het verschil maakte… het is mij een raadsel. De balkjes, de modderstroken waar je gedwongen was 1 kant te kiezen, de hellinkjes waar hij stevig doortrok…

Allemaal mogelijkheden.

Vaste afspraak in de materiaalpost voor van der Poel, terwijl achtervolgers Pauwels en van der Haar daarentegen er heel zuinig gebruik van maakten.

Daar reed dan de top drie van het klassement rond. Azend op een overwinning, want voor iedereen was het nog mogelijk.

Platte band? Geen probleem voor Shimano!

Wie we misten vooraan was van Aert. Hij had een slechte start en werd daarna nog meer naar achteren gedrongen door valpartijen uit de achtergrond.

Mathieu van der Poel, onze White Bullet, die was de laan uit. Pauwels wist zich nog los te rukken van Van der Haar en bleef onverbiddelijk jagen op de jonge wereldkampioen en die voelde de druk wel tegen zijn brede schouders aanbotsen. Achterin ging Nys tegen de grond, maar herstelde vlug en bleef aanklampen, maar zijn peloton was een man kwijtgeraakt. Wout van Aert had de achtervolging op van der Haar ingezet met een podiumplaats in zijn hoofd dus het was opletten geblazen.

Voorin dan terug werd Pauwels’ achterstand op van der Poel kleiner doordat die een lekke band had. Maar de redding kwam snel nabij door het Shimano team.

Pauwels kwam niet dicht genoeg meer om de overwinning van deze 20-jarige wonderboy in gevaar te brengen. Mathieu maakte niet alleen een dubbeltje dit weekend, maar verstevigt daarbij ook nog een klein beetje zijn leiderspositie van 1 naar 2 puntjes op Pauwels.

De derde man van het klassement, Lars van der Haar, moest vandaag vrede nemen met een 4^de plaats, na een knappe remonte van nog een ferme atleet: Wout van Aert.

Mathieu van der Poel             92ptn

Kevin Pauwels                       90ptn

Lars van der Haar                  87ptn

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel zet puntjes op de i

Vandaag werd de slotmanche voor de bpost bank trofee in Lille betwist. De eindwinnaar was al lang gekend, dus daarom fietste Wout van Aert hier op zijn gemak rond, in zijn eigen achtertuin.

Alle ogen gericht op de kersverse wereldkampioen Mathieu van der Poel. Hij heeft niets te zoeken in het klassement en was ook niet voorzien om aan de start te staan, met Hoogstraten in z’n achterhoofd, maar het bestuur van Lille was ijverig genoeg om een deelname en spannend duel met de thuisrijder te realiseren. Dat wil zeggen: geen klassement te verdedigen: geen druk. Alleen de zege kon hem genoegen schenken.

Staat van het parcours: snel, droog en technisch. Spek voor de bek voor onze jonkies.

Vlammende start genomen door Tim Merlier die zijn bocht te wijd nam en daardoor kopstukken als Meeuwsen, Van der Haar, Nys, Pauwels, van Aert en Van der Poel moest laten voorbij glippen. Maar alle aandacht was gevestigd achteraan, waar Van Amerongen tegen de grond ging en daardoor de twee youngsters van Sunweb Napoleongames met zich meesleurde: Gianni Vermeersch en Jim Aernouts.

Vooraan ging het tempo de lucht in met Meeuwsen en Van der Haar die zich losgerukt hadden van het peloton en een klein kloofje sloegen. Het waren David van der Poel en Tim Merlier die de rest doorheen het machteloze zand meetrokken en zich een weg zochten om tot bij de kop te geraken. Het was echter Vincent Bastaens die resultaat boekte en de aansluiting vond. Merlier moest uiteindelijk lossen door een pijnlijke val over de balkjes, die meteen na de snelle bocht in het bos geparkeerd stonden. Vrijwel iedereen ging erover, alleen van Aert had het voorval van begin seizoen nog niet helemaal verteerd en zette iedere ronde voet aan de grond.

Maar hij werkte zichzelf wel snel naar de voorgrond toe sloot aan achter Nys, die als eerste rondtoerde. Na 20min cross was het wel welletjes geweest en plaatste onze wereldkampioen een demarrage waar niemand een antwoord op vond.

Het leek erop dat Lars van der Haar het niet zomaar ging laten gebeuren en daarna volgde een sterke remonte. Nederland zocht Nederland op, maar die witte stier was de laan uit.

De tweede helft van de cross was aangebroken en het zand kwam langzaam weer tot leven. Mathieu van der Poel reed met 30 seconden voorsprong op de achtervolgers: Wout van Aert en Sven Nys. Nys, die in het WK geen rol van betekenis speelde, gaf een sterke indruk en gaf duidelijk aan dat het de jonge snaak in het oranje niet zomaar zou lukken om aan zijn neus voorbij te gaan. Ook kwam Pauwels met van der Haar terug bijpikkelen en dat maakte dat er nu vier kanshebbers waren voor de tweede stap op het podium. 

In de laatste ronde reed van der Poel de bochten bijna aan flarden en genoot tot het uiterste van het gebrul van het publiek. Hij was gekomen om zijn trui te laten zien, en daar heeft hij ruim een uur werk van gemaakt.

Hij boekt zijn negende overwinning van het seizoen en gaat met veel vertrouwen richting Hoogstraten, om daar zijn leiderspositie in de Super Prestige te verdedigen.

De spannendste strijd was die om de tweede plaats. Er werd gesprint met vier op een rij. Vier fantastische sprinters die het met mekaar uit vochten. Van Aert, Nys, Pauwels en van der Haar lieten de vonken er vanaf vliegen en uiteindelijk nam van Aert de 2^de plek, Nys de 3^de, van der Haar de 4^de en Pauwels de 5^de.

Van der Poels voorsprong op Van Aert:       37 seconden

Gemiddelde snelheid van der Poel:              24.96 km/h

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel schrijft geschiedenis!

Bij mijn weten: nog nooit zoveel kandidaten voor die titel. En toch bleef de vraag: gaan de youngsters het uitvechten op de verraderlijk gladde, Tsjechische ondergrond?

Alle ogen gericht op Van Aert en Van der Poel. Alle druk balanceerde op hun schouders.  Van der Poel, die hier een parcours op zijn maat vond, blaakte van het zelfvertrouwen. Het was erop of eronder. Alleen die eerste plaats, daar draaide het allemaal om.

Gebrand op de zege nam hij samen met landgenoot Van der Haar en de Belgen Pauwels, Meeuwsen en van Aert een vlammende start. Zijn zwarte helm blonk in de kopgroep en al vrij snel mikte hij op zekerheid en sloeg hij een klein kloofje. Het werd flink bijpikkelen voor de Belgen en dan had van der Poel met zijn techniciteit een streepje voor. Alleen hij en Meeuwsen sprongen over die verduiveld hoge balken, al was dat de eerste keren niet foutloos.

In het begin leek het er nog op dat van der Poel door kleine foutjes de hete adem van zijn achtervolgers toch nog gewaar zou worden, maar iedere keer trok hij stevig door en schaatste hij met zijn Stevens overal doorheen.

Het verging Wout van Aert heel wat minder goed. Hij reed met slechts één blad rond en misschien was die wel de oorzaak van de een ketting die tot twee keer toe af viel.

Na twee maal op het randje van de val te hebben gezeten, zou je nu toch wel denken: ‘Die gaat niet meer springen.’ En dan toch! Het blijft een 20 jaar oud gevaar op de fiets, Mathieu van der Poel, die zonder geweten overal overheen wipt en kickt op de fantastische risico’s die het parcours schuilhoudt.

Kevin Pauwels die op remonte uit was en Van der Haar met zich meesleurde, baande zich een weg door de glibberige modder, maar kwam niet korter op de Nederlander.

Voor Pauwels was het na half koers achter de feiten aanhollen. Een zeer sterke eerste helft, maar werd dan door van der Haar ingehaald op de pittige helling en maakte een fout door uit te glijden op de trappen, toen hij naar van Aert opzoek was. Die kwam terug bijbenen. Ook hij moest weer heel veel goed maken, want het was niet bij die weerspannige ketting gebleven. Ook maakte hij een pijnlijke schuiver en bezeerde daarbij zijn schouder. En dat zou dan misschien de oorzaak geweest zijn van een platte band. Hij had nog één doel voor ogen: van der Haar oprollen en dat zilver pakken, want van der Poel inhalen was op dat moment voor niemand weggelegd.

Nog een halve ronde voor Mathieu. Dan de laatste keer over die balkjes, die hij uiteindelijk heel mooi nam.

En daar kwam hij dan, uit die laatste bocht gereden, na het strijden en het verbijten, daar kwam dan Mathieu van der Poel, in tranen richting finish gereden. De jongste wereldkampioen die het veldrijden na 66 manches gekend heeft.

Wout van Aert was de jammerlijke pechvogel van de dag

Achter hem draaide het uit op een duel tussen van Aert en van der Haar die de Belg won, en hij finishte 16 seconden na van der Poel. 16 seconden. Dat getal moet frustrerend geweest zijn. Hij kwam van een kleine minuut achterstand helemaal terug aansluiten en was duidelijk de grote pechvogel van de dag. Van der Haar knap derde, na het plaatsen van een heel mooie demarrage… een demarrage waarbij heel Nederland de adem inhield. Kevin Pauwels viel net buiten het podium maar heeft sterk gestreden tegen deze jonkies.

Vantornout op 5. Meeuwsen op 6 en Gianni Vermeersch op 7. Ook hij zal meer dan tevreden geweest zijn. Nys en Peeters waren de teleurstellingen van de dag. Zij kwamen pas binnen na 3min30.

En daarmee is het alweer gedaan, het weekend vol spanning. Het waren WK ’s die niet snel meer vergeten zullen worden. 

Mathieu van der Poel heer en meester in Tabor! (ziehier de samenvatting via Sporza)

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel kwam, zag en overwon! Kevin Pauwels wint Wereldbeker!

Vandaag vond de slotmanche van de wereldbeker plaats in het Nederlandse Hoogerheide. De Grand Prix Adrie van der Poel. De meerderheid stond klaar aan de start, opmerkelijk na alle heisa dat er in de loop van de week was. Tom Meeuwsen en Bart Wellens haalden hun gelijk en ook Laurens Sweeck mocht gewoon terug deelnemen.

Wout van Aert besliste om het uit te vechten met Mathieu van der Poel bij de profs en dat maakte hen dan meteen ook de topfavorieten voor de dagzege. Kevin Pauwels stond ontspannend aan de start door het feit dat de eindzege in het klassement zo goed als binnen was.

Snelle start van Tom Meeuwsen die meteen de hole shot nam, op de voet gevolgd door Pauwels en van der Poel. Maar Meeuwsen moest de snelle start al meteen bekopen en nam na halve ronde op 5^de positie plaats.

Van der Poel nam de leiding over en draaide de gas volledig open. Na een ronde sloeg hij al een aanzienlijk gaatje op de verrassende, eenzame achtervolger: Gianni Vermeersch. Hij en zijn ploegmaat Tim Merlier moesten zich vandaag nog bewijzen om een ticket richting Tabor te verkrijgen, na de selectie wijzigingen die de bondscoach moest aanbrengen door het feit dat Meeuwsen toch mocht deelnemen aan het WK.

De achterstand op van der Poel werd niet ingekort, maar de voorsprong op van Aert en Pauwels bleef maar groeien.

Klaas Vantornout was komen opdagen, na vele twijfels, maar had duidelijk z’n dagje niet en gaf er de brui aan.

Van Aert bekeek het allemaal vanuit een zetel en hield iedere beweging nauwgezet in de gaten. Na drie kwartier kon hij het gat met Vermeersch dichten en waren er weer drie kandidaten voor de tweede tree.

Mathieu van der Poel z’n voorsprong kwam al op een minuut en zo had hij ruim de tijd om enkele foutjes rustig te corrigeren.  

Ondertussen had Wout van Aert zich losgerukt van het Sunweb duo en zorgde er zo voor dat zijn tweede plaats veilig was.

De eerste plaats, die ging naar de ongenaakbare winnaar: Mathieu van der Poel. Hij won met verve op het door zijn vader uitgestippelde parcours. Wout van Aert wordt 2^de en Gianni Vermeersch werd heel knap 3^de en sleepte zo de laatste selectie plaats in de wacht. 

Kevin Pauwels werd 4^de en behaalde de verdiende eindzege, al voor de tweede keer in z’n carrière. Ook hij gaat met een goed gevoel naar Tabor.

Tom Meeuwen eindigde als 18^de maar genoot van de steun die hij tijdens de wedstrijd toegejuicht kreeg.

Zesde trui voor Sanne Cant!

De grote favoriet voor het BK in Erpe Mere? Sanne Cant. Of misschien Ellen van Loy? Sanne Cant een periode niet gereden wegens ziekte en van Loy heeft de voorbije crossen al belovende resultaten gereden. Ze nam alleszins de hole shot en  zette Cant meteen al op een paar seconden. Het was verschrikkelijk lastig en de rondetijden lagen hoog, erg hoog. Voor 1 ronde werd er op een kwartier gerekend en zo werd er beslist om ze 3 ronden te laten rijden. ‘Genoeg’, dachten sommigen. Het parcours werd licht gewijzigd om de moeilijkheidsgraad iets te doen zakken. Sanne Cant zag af, maar vertikte het om toe te geven aan van Loy, die doortrok. 

Maar misschien een beetje te hoogmoedig geweest want halverwege brak de veer en nam Cant over, sterker nog, ze reed ervan weg. Cant was herboren en reed haar zesde Belgische titel tegemoet. Ellen van Loy werd 2^de, Githa Michiels werd knap derde, maar dat was al met behoorlijke achterstand. Ook Cindy Bauwens werd knap 5^de, na een slimme cours te hebben gereden.

Vantornout verbaast vriend en vijand!

Het was een historisch zwaar parcours, de omloop in Erpe Mere. En dan mag je “loop” letterlijk nemen, want vele passages waren onberijdbaar.

Wout van Aert, topfavoriet van de dag, had de nodige pech al gekend in de verkenningsronde en kwam tot de conclusie dat het er nog zwaarder bij lag dan verwacht, ook al heeft de organisatie er alles aan gedaan om het ietsjes menselijker te maken. De man die zonder ambities aan de start stond, Sven Nys, liet, aldus Paul van den Bossche, al een teken van verbetering doorschijnen na de trainingen in de loop naar het BK toe.

Kevin Pauwels had na de verkenning al laten weten dat dit niet z’n rondje was. Te veel lopen en te veel baggeren. Meeuwsen, ook geen fan van het parcours, had maar één doel voor ogen en dat was Van Aert volgen. Ook Klaas Vantornout stond, na een lange pauze (omwille van ziekte), terug aan de start en had een parcours dat meer dan 200% bij hem past voor hem liggen. Maar hij, naar eigen zeggen, had geen 100% van zijn conditie op zak.

In de start kwam Kevin Pauwels als sterkste naar voren geschoven en nam de hole shot, achterna gezeten door de mannen van Vastgoed Service Golden Palace: Wout van Aert en Rob Peeters. Wie ook in grote getale aanwezig was, is Sunweb Napoleon Games, want na Peeters kwamen Michael Vantourenhout en Tim Merlier al aansluiten en ook Vermeersch had zijn start niet gemist. Nys daarentegen reed het veld binnen in omstreeks 15^de positie en zat daar samen met Meeuwsen, de opdracht voorgeschoteld gekregen om al die achterstand op te slorpen.

Vooraan namen Pauwels en Van Aert een kleine voorsprong op de rest en toen al had het publiek zoiets van: ‘Woutje is weg!’

Maar niets was minder waar. Pauwels maakte een foutje en zo sloot de groep weer aan. Van Aert trok stevig door maar opeens kwam daar Tim Merlier naar de voorgrond gestoven. Alsof hij aangetrokken werd door het wiel van Van Aert, vond hij terug aansluiting en nam zelfs even de kop. Ook Nys en Meeuwsen waren terug komen aansluiten. Pauwels verachterde wat en nam plaats achteraan het achtervolgend groepje.

Vooraan ging het te snel voor Merlier en hij werd na een tijdje opgeraapt door… Sven Nys! Die had op zijn beurt zich losgerukt en de jacht ingezet op dé te kloppen man: Wout van Aert. En zoals Vastgoed Service- ploegleider Niels Albert voorspelde, maakte hij aansluiting en nam zelfs over. Door zijn winnaarskarakter gaf van Aert niet toe, maar waar hij voet aan grond zette, reed Nys door. Gesteund door het publiek groeide De Kannibaal van Baal zichtbaar. Misschien was er sprake van overmoed, maar met Nys weet je nooit. Dan! Misschien het beslissende moment, wie zal het zeggen: Wout van Aert kampt met materiaalpech! Ketting eraf en die wou er duidelijk niet meer op. Dan maar zijn grote troef gebruiken: de benen! Een getalenteerd loper, die Van Aert (AC (atletiek club) Lille) zou Paul Herygers met trots zeggen ;) . 

Even was er dat gaatje maar dat werd dan weer gedicht door, ook weer heel verrassend, Klaas Vantornout! Bij vriend en vijand viel de mond open van verbazing. Dit was de Klaas die weken niet heeft gereden omwille van een zware ziekte. Zou hij de titel grijpen? ‘Vergeet het!’, dacht van Aert bij zichzelf. Geholpen door ploegmaat Rob Peeters kwam hij een stukje dichter, welgeteld 7 seconden verwijderd van de kop… en DIE 7 seconden liep hij, op de lastige en drassige modderstrook, helemaal toe en maakte zo terug aansluiting.

En toen waren ze nog met drie. En van die drie moest Nys forfait geven. Hij zakte terug naar achteren. Pauwels kwam ook altijd goed terug, maar moest weer plaats vrijgeven bij de loopstroken, maar toonde vandaag dat hij doorbijt, ook al is het een parcours dat hem fysiek en mentaal niet ligt.

Vooraan vond niemand een antwoord op de versnelling die Vantornout plaatste. Wie zich wel uit de achtergrond gewerkt had, was Tom Meeuwsen. Hij wekte de indruk van misschien toch nog dat gat dicht te rijden, maar tevergeefs.  Klaas Vantornout wordt, voor de tweede keer in zijn carrière als prof, Belgisch kampioen. Hij kon het niet geloven, dat moment toen hij als eerste over de finish reed.

Meeuwsen werd knap tweede op het parcours dat hij grondig haat en dan… Wout van Aert. Door de pech was de veer gebroken. Hij zal met een teleurstellend gevoel naar huis gaan. Maar we mogen hieruit geen conclusies trekken. Hetgeen wat hij de voorbije crossen neergezet heeft overtreft deze derde plaats. Niet vergeten dat hij nog maar 20 is en nog een zee van tijd heeft. We zullen zien of deze dag de doorslag heeft gegeven voor het WK in Tabor.

Nys wordt 4^de en Pauwels 5^de. Van Pauwels weten we dat hij z’n zinnen heeft gezet op het WK in Tabor, een omloop dat hem 100% ligt en 200% meer ligt dan het modderbad in Erpe Mere. En Nys… die gaat met een winnaarsgevoel naar huis, na een fantastische cross te hebben gereden.

Bij de elite zonder contract grijpt Jan Denuwelaere de trui met beide handen vast. Hij won de sprint van Bastaens

De kampioenschappen gaan van start!

Morgen is het zover! Het Belgisch kampioenschap in Erpe Mere gaat van start! Maar niet alleen in ons landje wordt gestreden voor die nationale titel, ook kijken we uit naar het duel tussen Mathieu van der Poel en Lars van der Haar! De twee sterkste Nederlanders voor het moment. Van der Haar wist al iedere keer na zijn deelname die trui te veroveren, maar gaat nu op zijn tellen moeten passen met de neoprof als grootste rivaal.

Alhoewel er weinig twijfel is over de toekomstige Belgische kampioen, zijn er toch enkele die tegen de stroom ingaan. Het merendeel is het erover eens dat Wout van Aert morgen zijn slag zal slaan. Maar er blijft geloof dat huidig Belgisch kampioen Sven Nys nog verrassend goed voor de dag zou kunnen komen en misschien wel zo'n gevoel als in zijn eigen Baal zou meenemen.
Dan is er nog Kevin Pauwels. Hij klom heel snel terug naar de top van de UCI lijst na zijn wat teleurstellende seizoen 2013-2014 en zou wel eens dé man kunnen zijn die van Aert in de weg zou staan. Van Aert zelf blijft er rustig bij en heeft en goeie stage in Calpe achter de rug en het feit dat hij erg gefocust is op die titel zal zondag zeker voor vuurwerk zorgen.

Dus, zal van Aert z'n wraak zoet zijn en zagen we Sven Nys de tricolor voor de laatste keer in Leuven dragen, of zal het toch nog uitdraaien op een onverwachte sprint die voor een heel andere wending zorgt?
Ik hoop één ding: dat ze allemaal van materiaalpech gespaard blijven!

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel triomfeert in Leuven!

Nog een week en dan staan de nationale kampioenschappen aan de deur. Voor het Belgisch kampioenschap is dé topfavoriet Wout van Aert. Maar ook het NK zal dit jaar nog spannender worden voor Lars van der Haar nu Mathieu van der Poel besliste om de titel bij de elite te gaan betwisten.

Maar eerst: Leuven. Een van de Soudal Classics en dus niet voor punten, maar dat was voor sommigen geen reden om niet aan de start te verschijnen. Favoriet van de dag: Mathieu van der Poel. Ook Kevin Pauwels en Tom Meeuwsen kwamen opdagen en naar wie ook werd uitgekeken werd, was Laurens Sweeck. Vantornout kampt nog altijd met de ziekte, van Aert zit in Calpe en Lars van der Haar was ook nergens te bekennen.

Dan is er nog een belangrijk punt: Sven Nys. Zijn doel: nog een stapje dichter zetten naar de topform.

En snelle start van Dieter Sweeck en die werd gevolgd door van der Poel. Tom Meeuwsen klampte zich stevig vast aan het wiel en ook Joeri Adams reed, als enige VastGoedService-GoldenPalace renner, goed mee vooraan. De drie mannen met de slechtste start: Pauwels, Laurens Sweeck en Nys. 

Pauwels schoof gedurende de wedstrijd langzaam op en kwam weer aansluiten bij de kopgroep. Nys kon niet volgen. Kleine foutjes stapelden zich op en zo werd elke kans om terug te komen weggegooid.

Vooraan een versnelling van Laurens Sweeck waar niemand antwoord op had. Hij domineerde de volledige eerste helft maar toen was het op en kon de groep terug de aansluiting vinden. Wie in de eerste helft niet zo’n goeie indruk gaf was van der Poel. Hij moest lossen en zelfs een paar lengtes vrijgeven. Even was er het gedacht van een lekke band maar het bleek gewoon eventjes niet mee te zitten. Toch klampte hij aan en vond zo de vechtlust terug. Hij plaatste een demarrage om u tegen te zeggen en vloog als het ware over het traject. Na lang, misschien iets te lang, treuzelen was het Pauwels die de achtervolging inzette, maar tevergeefs. Er werd nu enkel nog gestreden voor de tweede trede op het podium. 

Sweeck, Pauwels en Meeuwsen bleven bij elkaar tot op de laatste rechte lijn. Meeuwsen ging recht op de trappers staan en hevig trekkend aan het stuur kon hij Pauwels achter zich houden en werd tweede. Sweeck kwam teleurgesteld als 4^de over de streep. Wie van teleurstelling kon mee spreken was zeker Sven Nys. Hij eindigde als 12^de. Het team en hijzelf staan voor een raadsel. Nys liet al weten dat hij totaal geen ambities heeft voor het BK.

Er stond weer geen maat op Mathieu van der Poel. Neemt hij deel, dan is hij topfavoriet, gelijk welk parcours. Met deze overwinning op zak zal hij zeker met een goed gevoel richting het NK gaan.

Merel Reyntjens

Wout van Aert legt de lat hoog in Loenhout!

Het parcours in Loenhout lag er erg nat en modderig bij. Het grootste deel van de sneeuw was vrijwel helemaal gesmolten. De weersomstandigheden: koud.

Als we dat zo allemaal op een rijtje zetten, dan weten we dat dit een puur Nys-parcours is. Na zijn niet al te beste prestatie in Diegem hoopte de Belgische kampioen  nu wat beter voor de dag te komen. Het klassement van de bpost bank trofee is zowat het enige klassement waar hij nog een rol in speelt. De hoofdrol, die is voor Wout van Aert, ook topfavoriet van de dag en leider met 1min 52 voorsprong op de achtervolgers. Ook Mathieu van der Poel besliste om de die dag de strijd aan te gaan met zijn generatiegenoot en om tussen de profs te rijden.

Geen Lars van der Haar en Klaas Vantornout aan de start.

Een vlammende start bij de jeugd en ook Rob Peeters was vooraan goed mee. Nys dook het veld in rond de 10^de stek maar wie wel z’n start miste was Kevin Pauwels, die rondreed in 16^de positie.

Vooraan ging het tempo vrij hard en al snel vormde er zich een klein gaatje tussen Van Aert-Van der Poel en de groep met o.a. Nys, Meeuwsen en Peeters. Een gaatje dat hem 15 seconden extra opleverde en zijn voorsprong vergrote. Meeuwsen zette zijn techniciteit vandaag nog eens extra in de verf door over het verraderlijke beekje, waar vrijwel iedereen van de fiets stapte, heen te jumpen en daar wel wat tijd mee won. 

Nys wekte een zeer sterke indruk maar wie daar ook kwam aanzetten was Jan Denuwelaere.

De achterstand op de belofterenners vooraan werd groter door een lekke voorband van Nys, die veel kracht verbruikte omwille van het feit dat de materiaalpost nog een eindje van hem verwijderd lag.

Om de beurt namen ze de kop. Van der Poel, die niets te betekenen had in het klassement, ging overduidelijk voor de dag winst, terwijl Van Aert voortdurend aan het afwachten was en de seconden nauwlettend in het oog hield.

Achteraan kwam Pauwels, met behulp van ploegmaats Vermeersch en Merlier, langzaam terug aansluiten en vond de Nys-groep terug.

Van der Poel won altijd een klein beetje op van Aert door over het beekje heen te wippen, maar Van Aert kon altijd terug de aansluiting maken. Toch bleef hij druk uitoefenen en demarreerde waar Van Aert weer moest bij pikkelen om mee te kunnen. 

Op het moment dat het nog 2 ronden te gaan was en Van Aert op kop zat, maakte Van der Poel het misschien wel beslissende foutje. Hij nam een bochtje iets te kort en maakte een tuimeling. Hij kwam gelukkig niet in de plas terecht, maar van Aert had het gezien en nam de benen. Het lukte van der Poel niet meer om het wiel te vinden.

Bij het achtervolgende groepje was het Nys, afwisselend met Meeuwsen, die er de pees op legde. Het werd duidelijk dat Pauwels niet echt z’n dagje had en hij maakte in de slotronde ook nog een foutje en moest voet aan de grond zetten.

Wout van Aert verovert, alweer, een sterke en welverdiende overwinning. Ook Loenhout staat nu op zijn naam en dat is weer een droom die dit seizoen in vervulling gaat. Mathieu van der Poel finishte op 40sec. Meeuwsen ging als derde over de streep en dat was na 2min. Pauwels eindigde als 6^de, 2min 20sec na Van Aert en Nys werd 8^ste (2min.25) en blijft 2^de in het klassement, nu wel al 4min 25sec verwijderd van de leiderspositie. Hij gaat met een tevreden gevoel naar huis.

Voor Van Aert wordt het nu uitkijken naar Baal, GP Sven Nys, maar vooral naar zijn eigen Lille, waar de uiteindelijke winnaar bekent zal worden gemaakt, al ligt dat misschien al vast.

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel zegeviert in Diegem!

De laatste avondcross van het seizoen wordt zoals altijd gereden in Diegem. Eindelijk zagen we Sven Nys en Klaas Vantornout terug aan de start maar ook Mathieu van der Poel is naar ginder afgezakt om zijn Superprestige klassement te verdedigen. Dat klassement had twee leiders: Kevin Pauwels en Lars van der Haar.

Het heeft gesneeuwd en gevroren en dat zullen ze geweten hebben. Het was er verschrikkelijk koud en enkele passages in het parcours lagen er wel heel verraderlijk bij.

Het was Van der Haar die de hole shot nam en hij werd op de hielen gezeten door de BKCP- PowerPlus mannen Walsleben en de gebroeders Van der Poel. Ook Meeuwsen beet zich vast samen met ploegmaat van Kessel. Belgisch kampioen Sven Nys had een snelle start maar zakte terug en raakte betrokken in een valpartij, waar ook Pauwels bij lag. Dat klassement leek verloren voor de Kalmthoutenaar, die op die moment rondreed op 45^ste stek. 

Voorin zat ploegmaat Vantornout veel comfortabeler. Wie niet z’n dagje had op het vlak van materiaal was Bart Wellens, die de eerste rechte lijn nog niet uit was en te voet het veld in dook met een gebroken versnellingsapparaat. Wellens zoals we die kennen bleef er erg positief bij.

Maar voorin schoot het tempo de hoogte in met Walsleben die stevig doortrapte. Ook David van der Poel, die ook al voortreffelijk reed in Zolder, nam af en toe de kop en reed mee zonder al te veel kracht te verspelen. Zijn broer, Mathieu, ging de wedstrijd eerder bekijken achteraan in de kopgroep en bleef vooral waakzaam op de verraderlijke stukjes.

Pauwels, van wie we dachten dat het voorbij was, kreeg de opdracht voorgeschoteld om die ellenlange achterstand in te halen om toch nog een belangrijke rol te spelen in dat klassement.

De andere leider, Van der Haar, gaf ook een heel sterke indruk. Afgezien van het feit dat hij een van de mindere technische renners van de kopgroep was, kwam hij overal goed door.

Meeuwsen, die ook een goede zaak kon doen in de Superprestige, had even een minder moment maar kwam toen terug om dan uiteindelijk de kop te nemen. Hij wou sneeuw, wel hij heeft het gekregen. Wie vandaag monden deed openvallen was zonder enige twijfel Kevin Pauwels. Hij snelde iedereen voorbij die zijn pad kruiste, ook met behulp van o.a. ploegmaat Tim Merlier, om terug vooraan voor misschien wel winst te kunnen spelen.

Veel slippers gezien vandaag. Daar kan Lars van der Haar zeker van meespreken. Twee keer ging hij tegen de grond op de misschien wel meest gevreesde bocht van het parcours en dat gaf Van der Poel (Mathieu) vleugels en hij nam dan de benen.

Daarvoor ook nog een klein accident in de post, waarbij David van der Poel gehinderd werd door de gewisselde fiets van Van Kessel.

Maar daar merkte deze Mathieu van der Poel niet veel van. Hij ging er als een speer vandoor en bouwde een erg veilige voorsprong op. Op het einde viel het tempo wat stil omwille van het feit dat hij geen foutjes meer zou maken.

Het is zijn vierde overwinning van het seizoen en hierbij wordt hij dan ook leider in het klassement.

Pauwels kon uiteindelijk nog, na de twee valpartijen van Van der Haar, derde worden na Tom Meeuwsen en redt hierdoor zijn klassement. Hij volgt op Mathieu met 1 punt verschil.

Lars van der Haar werd vierde en verliest een klein beetje op de leider. 2 punten.

Vorig jaar was het de wheelie van Meeuwsen die, net als vandaag, 2^de werd toen. Vandaag zagen we een mooie van de verdiende winnaar van de dag: Mathieu van der Poel!

Merel Reyntjens