Dubbeltje voor Mathieu!

Hier, in het zonnige Hoogstraten, vonden we wel een parcours dat de jonge Belg Wout van Aert moest liggen. Ook van Nys werden er hoopvolle verwachtingen gedeeld, vooral na zijn mooie podiumplaats van gisteren. Vandaag werd het klassement van de Super Prestige bevochten, met als leider Mathieu van der Poel, die 1 puntje voorstond op Kevin Pauwels en 2 puntjes op landgenoot Lars van der Haar. Zou de cross van gisteren nog in de benen zitten en zou Wout van Aert hem hier nu het vuur aan de schenen kunnen leggen? Dat waren de vragen die door iedereens hoofd dwaalden.

Vlammende start van Nederland. De vinnige Jack Russell van der Haar en de boom van een vent van der Poel schoten als eersten het veld in en de race werd geopend. Maar al na een halve ronde werd het duidelijk dat bij Mathieu gisteren NIET in de benen zat. Waar hij het verschil maakte… het is mij een raadsel. De balkjes, de modderstroken waar je gedwongen was 1 kant te kiezen, de hellinkjes waar hij stevig doortrok…

Allemaal mogelijkheden.

Vaste afspraak in de materiaalpost voor van der Poel, terwijl achtervolgers Pauwels en van der Haar daarentegen er heel zuinig gebruik van maakten.

Daar reed dan de top drie van het klassement rond. Azend op een overwinning, want voor iedereen was het nog mogelijk.

Platte band? Geen probleem voor Shimano!

Wie we misten vooraan was van Aert. Hij had een slechte start en werd daarna nog meer naar achteren gedrongen door valpartijen uit de achtergrond.

Mathieu van der Poel, onze White Bullet, die was de laan uit. Pauwels wist zich nog los te rukken van Van der Haar en bleef onverbiddelijk jagen op de jonge wereldkampioen en die voelde de druk wel tegen zijn brede schouders aanbotsen. Achterin ging Nys tegen de grond, maar herstelde vlug en bleef aanklampen, maar zijn peloton was een man kwijtgeraakt. Wout van Aert had de achtervolging op van der Haar ingezet met een podiumplaats in zijn hoofd dus het was opletten geblazen.

Voorin dan terug werd Pauwels’ achterstand op van der Poel kleiner doordat die een lekke band had. Maar de redding kwam snel nabij door het Shimano team.

Pauwels kwam niet dicht genoeg meer om de overwinning van deze 20-jarige wonderboy in gevaar te brengen. Mathieu maakte niet alleen een dubbeltje dit weekend, maar verstevigt daarbij ook nog een klein beetje zijn leiderspositie van 1 naar 2 puntjes op Pauwels.

De derde man van het klassement, Lars van der Haar, moest vandaag vrede nemen met een 4^de plaats, na een knappe remonte van nog een ferme atleet: Wout van Aert.

Mathieu van der Poel             92ptn

Kevin Pauwels                       90ptn

Lars van der Haar                  87ptn

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel zet puntjes op de i

Vandaag werd de slotmanche voor de bpost bank trofee in Lille betwist. De eindwinnaar was al lang gekend, dus daarom fietste Wout van Aert hier op zijn gemak rond, in zijn eigen achtertuin.

Alle ogen gericht op de kersverse wereldkampioen Mathieu van der Poel. Hij heeft niets te zoeken in het klassement en was ook niet voorzien om aan de start te staan, met Hoogstraten in z’n achterhoofd, maar het bestuur van Lille was ijverig genoeg om een deelname en spannend duel met de thuisrijder te realiseren. Dat wil zeggen: geen klassement te verdedigen: geen druk. Alleen de zege kon hem genoegen schenken.

Staat van het parcours: snel, droog en technisch. Spek voor de bek voor onze jonkies.

Vlammende start genomen door Tim Merlier die zijn bocht te wijd nam en daardoor kopstukken als Meeuwsen, Van der Haar, Nys, Pauwels, van Aert en Van der Poel moest laten voorbij glippen. Maar alle aandacht was gevestigd achteraan, waar Van Amerongen tegen de grond ging en daardoor de twee youngsters van Sunweb Napoleongames met zich meesleurde: Gianni Vermeersch en Jim Aernouts.

Vooraan ging het tempo de lucht in met Meeuwsen en Van der Haar die zich losgerukt hadden van het peloton en een klein kloofje sloegen. Het waren David van der Poel en Tim Merlier die de rest doorheen het machteloze zand meetrokken en zich een weg zochten om tot bij de kop te geraken. Het was echter Vincent Bastaens die resultaat boekte en de aansluiting vond. Merlier moest uiteindelijk lossen door een pijnlijke val over de balkjes, die meteen na de snelle bocht in het bos geparkeerd stonden. Vrijwel iedereen ging erover, alleen van Aert had het voorval van begin seizoen nog niet helemaal verteerd en zette iedere ronde voet aan de grond.

Maar hij werkte zichzelf wel snel naar de voorgrond toe sloot aan achter Nys, die als eerste rondtoerde. Na 20min cross was het wel welletjes geweest en plaatste onze wereldkampioen een demarrage waar niemand een antwoord op vond.

Het leek erop dat Lars van der Haar het niet zomaar ging laten gebeuren en daarna volgde een sterke remonte. Nederland zocht Nederland op, maar die witte stier was de laan uit.

De tweede helft van de cross was aangebroken en het zand kwam langzaam weer tot leven. Mathieu van der Poel reed met 30 seconden voorsprong op de achtervolgers: Wout van Aert en Sven Nys. Nys, die in het WK geen rol van betekenis speelde, gaf een sterke indruk en gaf duidelijk aan dat het de jonge snaak in het oranje niet zomaar zou lukken om aan zijn neus voorbij te gaan. Ook kwam Pauwels met van der Haar terug bijpikkelen en dat maakte dat er nu vier kanshebbers waren voor de tweede stap op het podium. 

In de laatste ronde reed van der Poel de bochten bijna aan flarden en genoot tot het uiterste van het gebrul van het publiek. Hij was gekomen om zijn trui te laten zien, en daar heeft hij ruim een uur werk van gemaakt.

Hij boekt zijn negende overwinning van het seizoen en gaat met veel vertrouwen richting Hoogstraten, om daar zijn leiderspositie in de Super Prestige te verdedigen.

De spannendste strijd was die om de tweede plaats. Er werd gesprint met vier op een rij. Vier fantastische sprinters die het met mekaar uit vochten. Van Aert, Nys, Pauwels en van der Haar lieten de vonken er vanaf vliegen en uiteindelijk nam van Aert de 2^de plek, Nys de 3^de, van der Haar de 4^de en Pauwels de 5^de.

Van der Poels voorsprong op Van Aert:       37 seconden

Gemiddelde snelheid van der Poel:              24.96 km/h

Merel Reyntjens

Mathieu van der Poel schrijft geschiedenis!

Bij mijn weten: nog nooit zoveel kandidaten voor die titel. En toch bleef de vraag: gaan de youngsters het uitvechten op de verraderlijk gladde, Tsjechische ondergrond?

Alle ogen gericht op Van Aert en Van der Poel. Alle druk balanceerde op hun schouders.  Van der Poel, die hier een parcours op zijn maat vond, blaakte van het zelfvertrouwen. Het was erop of eronder. Alleen die eerste plaats, daar draaide het allemaal om.

Gebrand op de zege nam hij samen met landgenoot Van der Haar en de Belgen Pauwels, Meeuwsen en van Aert een vlammende start. Zijn zwarte helm blonk in de kopgroep en al vrij snel mikte hij op zekerheid en sloeg hij een klein kloofje. Het werd flink bijpikkelen voor de Belgen en dan had van der Poel met zijn techniciteit een streepje voor. Alleen hij en Meeuwsen sprongen over die verduiveld hoge balken, al was dat de eerste keren niet foutloos.

In het begin leek het er nog op dat van der Poel door kleine foutjes de hete adem van zijn achtervolgers toch nog gewaar zou worden, maar iedere keer trok hij stevig door en schaatste hij met zijn Stevens overal doorheen.

Het verging Wout van Aert heel wat minder goed. Hij reed met slechts één blad rond en misschien was die wel de oorzaak van de een ketting die tot twee keer toe af viel.

Na twee maal op het randje van de val te hebben gezeten, zou je nu toch wel denken: ‘Die gaat niet meer springen.’ En dan toch! Het blijft een 20 jaar oud gevaar op de fiets, Mathieu van der Poel, die zonder geweten overal overheen wipt en kickt op de fantastische risico’s die het parcours schuilhoudt.

Kevin Pauwels die op remonte uit was en Van der Haar met zich meesleurde, baande zich een weg door de glibberige modder, maar kwam niet korter op de Nederlander.

Voor Pauwels was het na half koers achter de feiten aanhollen. Een zeer sterke eerste helft, maar werd dan door van der Haar ingehaald op de pittige helling en maakte een fout door uit te glijden op de trappen, toen hij naar van Aert opzoek was. Die kwam terug bijbenen. Ook hij moest weer heel veel goed maken, want het was niet bij die weerspannige ketting gebleven. Ook maakte hij een pijnlijke schuiver en bezeerde daarbij zijn schouder. En dat zou dan misschien de oorzaak geweest zijn van een platte band. Hij had nog één doel voor ogen: van der Haar oprollen en dat zilver pakken, want van der Poel inhalen was op dat moment voor niemand weggelegd.

Nog een halve ronde voor Mathieu. Dan de laatste keer over die balkjes, die hij uiteindelijk heel mooi nam.

En daar kwam hij dan, uit die laatste bocht gereden, na het strijden en het verbijten, daar kwam dan Mathieu van der Poel, in tranen richting finish gereden. De jongste wereldkampioen die het veldrijden na 66 manches gekend heeft.

Wout van Aert was de jammerlijke pechvogel van de dag

Achter hem draaide het uit op een duel tussen van Aert en van der Haar die de Belg won, en hij finishte 16 seconden na van der Poel. 16 seconden. Dat getal moet frustrerend geweest zijn. Hij kwam van een kleine minuut achterstand helemaal terug aansluiten en was duidelijk de grote pechvogel van de dag. Van der Haar knap derde, na het plaatsen van een heel mooie demarrage… een demarrage waarbij heel Nederland de adem inhield. Kevin Pauwels viel net buiten het podium maar heeft sterk gestreden tegen deze jonkies.

Vantornout op 5. Meeuwsen op 6 en Gianni Vermeersch op 7. Ook hij zal meer dan tevreden geweest zijn. Nys en Peeters waren de teleurstellingen van de dag. Zij kwamen pas binnen na 3min30.

En daarmee is het alweer gedaan, het weekend vol spanning. Het waren WK ’s die niet snel meer vergeten zullen worden. 

Mathieu van der Poel heer en meester in Tabor! (ziehier de samenvatting via Sporza)

Merel Reyntjens