Het was een
historisch zwaar parcours, de omloop in Erpe Mere. En dan mag je “loop”
letterlijk nemen, want vele passages waren onberijdbaar.
Wout van
Aert, topfavoriet van de dag, had de nodige pech al gekend in de
verkenningsronde en kwam tot de conclusie dat het er nog zwaarder bij lag dan
verwacht, ook al heeft de organisatie er alles aan gedaan om het ietsjes
menselijker te maken. De man die zonder ambities aan de start stond, Sven Nys,
liet, aldus Paul van den Bossche, al een teken van verbetering doorschijnen na
de trainingen in de loop naar het BK toe.
Kevin Pauwels
had na de verkenning al laten weten dat dit niet z’n rondje was. Te veel lopen
en te veel baggeren. Meeuwsen, ook geen fan van het parcours, had maar één doel
voor ogen en dat was Van Aert volgen. Ook Klaas Vantornout stond, na een lange
pauze (omwille van ziekte), terug aan de start en had een parcours dat meer dan
200% bij hem past voor hem liggen. Maar hij, naar eigen zeggen, had geen 100%
van zijn conditie op zak.
In de start
kwam Kevin Pauwels als sterkste naar voren geschoven en nam de hole shot,
achterna gezeten door de mannen van Vastgoed Service Golden Palace: Wout van
Aert en Rob Peeters. Wie ook in grote getale aanwezig was, is Sunweb Napoleon
Games, want na Peeters kwamen Michael Vantourenhout en Tim Merlier al
aansluiten en ook Vermeersch had zijn start niet gemist. Nys daarentegen reed
het veld binnen in omstreeks 15de positie en zat daar samen met
Meeuwsen, de opdracht voorgeschoteld gekregen om al die achterstand op te
slorpen.
Vooraan namen
Pauwels en Van Aert een kleine voorsprong op de rest en toen al had het publiek
zoiets van: ‘Woutje is weg!’
Maar niets
was minder waar. Pauwels maakte een foutje en zo sloot de groep weer aan. Van
Aert trok stevig door maar opeens kwam daar Tim Merlier naar de voorgrond
gestoven. Alsof hij aangetrokken werd door het wiel van Van Aert, vond hij
terug aansluiting en nam zelfs even de kop. Ook Nys en Meeuwsen waren terug
komen aansluiten. Pauwels verachterde wat en nam plaats achteraan het
achtervolgend groepje.
Vooraan ging
het te snel voor Merlier en hij werd na een tijdje opgeraapt door… Sven Nys!
Die had op zijn beurt zich losgerukt en de jacht ingezet op dé te kloppen man:
Wout van Aert. En zoals Vastgoed Service- ploegleider Niels Albert voorspelde,
maakte hij aansluiting en nam zelfs over. Door zijn winnaarskarakter gaf van
Aert niet toe, maar waar hij voet aan grond zette, reed Nys door. Gesteund door
het publiek groeide De Kannibaal van Baal zichtbaar. Misschien was er sprake
van overmoed, maar met Nys weet je nooit. Dan! Misschien het beslissende
moment, wie zal het zeggen: Wout van Aert kampt met materiaalpech! Ketting eraf
en die wou er duidelijk niet meer op. Dan maar zijn grote troef gebruiken: de
benen! Een getalenteerd loper, die Van Aert (AC (atletiek club) Lille) zou Paul
Herygers met trots zeggen ;) .
Even was er
dat gaatje maar dat werd dan weer gedicht door, ook weer heel verrassend, Klaas
Vantornout! Bij vriend en vijand viel de mond open van verbazing. Dit was de
Klaas die weken niet heeft gereden omwille van een zware ziekte. Zou hij de
titel grijpen? ‘Vergeet het!’, dacht van Aert bij zichzelf. Geholpen door
ploegmaat Rob Peeters kwam hij een stukje dichter, welgeteld 7 seconden
verwijderd van de kop… en DIE 7 seconden liep hij, op de lastige en drassige
modderstrook, helemaal toe en maakte zo terug aansluiting.
En toen waren
ze nog met drie. En van die drie moest Nys forfait geven. Hij zakte terug naar
achteren. Pauwels kwam ook altijd goed terug, maar moest weer plaats vrijgeven
bij de loopstroken, maar toonde vandaag dat hij doorbijt, ook al is het een
parcours dat hem fysiek en mentaal niet
ligt.
Vooraan vond
niemand een antwoord op de versnelling die Vantornout plaatste. Wie zich wel
uit de achtergrond gewerkt had, was Tom Meeuwsen. Hij wekte de indruk van
misschien toch nog dat gat dicht te rijden, maar tevergeefs. Klaas Vantornout wordt, voor de tweede keer in
zijn carrière als prof, Belgisch kampioen. Hij kon het niet geloven, dat moment
toen hij als eerste over de finish reed.
Meeuwsen werd
knap tweede op het parcours dat hij grondig haat en dan… Wout van Aert. Door de
pech was de veer gebroken. Hij zal met een teleurstellend gevoel naar huis
gaan. Maar we mogen hieruit geen conclusies trekken. Hetgeen wat hij de
voorbije crossen neergezet heeft overtreft deze derde plaats. Niet vergeten dat
hij nog maar 20 is en nog een zee van tijd heeft. We zullen zien of deze dag de
doorslag heeft gegeven voor het WK in Tabor.
Nys wordt 4de
en Pauwels 5de. Van Pauwels weten we dat hij z’n zinnen heeft gezet
op het WK in Tabor, een omloop dat hem 100% ligt en 200% meer ligt dan het
modderbad in Erpe Mere. En Nys… die gaat met een winnaarsgevoel naar huis, na
een fantastische cross te hebben gereden.
Bij de elite zonder
contract grijpt Jan Denuwelaere de trui met beide handen vast. Hij won de
sprint van Bastaens
Van der Poel
nam de leiding over en draaide de gas volledig open. Na een ronde sloeg hij al
een aanzienlijk gaatje op de verrassende, eenzame achtervolger: Gianni
Vermeersch. Hij en zijn ploegmaat Tim Merlier moesten zich vandaag nog bewijzen
om een ticket richting Tabor te verkrijgen, na de selectie wijzigingen die de
bondscoach moest aanbrengen door het feit dat Meeuwsen toch mocht deelnemen aan
het WK.
Van Aert
bekeek het allemaal vanuit een zetel en hield iedere beweging nauwgezet in de
gaten. Na drie kwartier kon hij het gat met Vermeersch dichten en waren er weer
drie kandidaten voor de tweede tree. 
Ondertussen
had Wout van Aert zich losgerukt van het Sunweb duo en zorgde er zo voor dat
zijn tweede plaats veilig was. 
